Śmiertelny wypadek drogowy – Art. 177 § 2 K.K.

Śmiertelny wypadek drogowy

Z pewnością do większości zdarzeń drogowych należą drobne, niegroźna stłuczki, które w świetle prawa stanowią jedynie wykroczenia. Zdarzają się jednak sytuacje poważniejsze, w efekcie których inna osoba doznaje uszczerbku na zdrowiu a nawet dochodzi do utraty życia.

Przestępstwo spowodowania wypadku drogowego opisane zostało w art. 177 Kodeksu karnego. Zgodnie z § 1 tego przepisu kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Chodzi o takie zdarzenie drogowe w wyniku którego inna osoba doznaje naruszenia czynności ciała lub rozstroju zdrowia przez czas trwający dłużej niż 7 dni Jak wskazuje § 2 tego przepisu jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Przesłanki spowodowania wypadku ze skutkiem śmiertelnym

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, iż do spowodowania wypadku ze skutkiem śmiertelnym dochodzi po spełnieniu kilku przesłanek. Chodzi o naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu oraz powstanie skutku w postaci spowodowania wypadku, w którym inna osoba traci życie. Warto zwrócić uwagę na zaostrzony wymiar kary za spowodowanie wypadku, którego skutkiem jest śmierć innej osoby czy ciężki uszczerbek na zdrowiu.

Zasady bezpieczeństwa

Zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym to ujęte w odpowiednich przepisach zasady określające sposób korzystania z ruchu. Są to zarówno reguły zawarte w przepisach określających porządek poruszania się na szlakach komunikacyjnych i zachowanie się w typowych dla ruchu sytuacjach lub wyrażone przez przyjęte oznakowanie, oświetlenie i sygnalizację, jak i reguły nieskodyfikowane w sposób szczegółowy, a wynikające z wyżej wymienionych przepisów oraz istoty bezpieczeństwa w ruchu, które muszą znaleźć zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie ma sprecyzowanego przepisu. Dodać należy, że kierowców obowiązuje tzw. zasada ograniczonego zaufania, zgodnie z którą uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze mają prawo liczyć, że inni uczestnicy tego ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania.

Blog, Prawo karne

    Dodaj komentarz

    Zapraszam do komentowania i dyskusji.