Prawo odmowy składania zeznań

Blog, Prawo karne
głośniki na słupie

Odmowa składania zeznań w postępowaniu karnym jest wyjątkiem od zasady przewidzianej w art. 177 Kodeksu postępowania karnego, że każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania.

W kontekście odmowy składania zeznań możemy wymienić kilka kategorii osób i okoliczności, w których można liczyć na skorzystanie z tego prawa. Jednakże, dzisiejszy wpis na blog dotyczy zeznań składanych w postępowaniu karnym przez osobę najbliższą jako świadka, a to zgodnie z art. 182 § 1 Kodeksu postępowania karnego.

W postępowaniu karnym świadek co do zasady ma prawny obowiązek stawić się na wezwanie organu procesowego i złożyć zeznania. Ustawa przewiduje jednak wyjątkowe instytucje chroniące więzi osobiste. Najważniejszą z nich jest prawo odmowy składania zeznań, które przysługuje osobom najbliższym dla oskarżonego.

W tym artykule omawiamy, komu dokładnie przysługuje to uprawnienie, do jakiego momentu można z niego skutecznie skorzystać oraz jakie skutki procesowe wywołuje odmowa dla całego materiału dowodowego w sprawie.

Z artykułu dowiesz się:

  • jak w polskim procesie karnym funkcjonuje prawo odmowy składania zeznań,
  • kto w świetle przepisów posiada status osoby najbliższej dla oskarżonego,
  • czym różni się całkowita odmowa składania zeznań od odmowy odpowiedzi na konkretne pytanie,
  • do jakiego momentu przed sądem należy złożyć oświadczenie o skorzystaniu z tego prawa,
  • jakie są bezwzględne skutki procesowe odmowy zeznań (art. 182 k.p.k.) dla wcześniej zebranych dowodów.

Komu przysługuje prawo odmowy składania zeznań?

Do tego kręgu należą najbliżsi dla oskarżonego. W myśl przepisu art. 115 § 11 k.k., osobami najbliższymi są: małżonek, wstępni (rodzice, dziadkowie), zstępni (dzieci, wnuki), rodzeństwo, powinowaci w tej samej linii lub stopniu (teściowie etc.), pasierbowie, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.

Jednakże, należy zwrócić uwagę na kilka kwestii doprecyzowanych przede wszystkim poprzez praktykę sądową, otóż:

  1. w wypadku małżeństwa i przysposobienia prawo odmowy zeznań istnieje także po ustaniu małżeństwa lub przysposobienia;
  2. jeżeli narzeczona oskarżonego nie pozostaje we wspólnym z nim pożyciu, to nie jest osobą najbliższą dla oskarżonego;
  3. przysługujące powinowatemu (teść, synowa etc.) prawo odmowy zeznań trwa także po rozwodzie z oskarżonym;

Kiedy oświadczyć, że jako świadek nie chcemy zeznawać?

O tym, że chcemy z tego prawa skorzystać, należy oświadczyć nie później niż przed rozpoczęciem pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym. Wówczas poprzednio złożone zeznanie (np. w prokuraturze) nie może służyć za dowód ani być odtworzone. Jednakże, świadek, który skorzystał z prawa odmowy zeznań, może zmienić decyzję w tej kwestii i złożyć zeznania zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed sądem. Wolno przesłuchać świadka, który początkowo skorzystał z przysługującego mu prawa odmowy zeznań i uchylił się od zeznań, lecz następnie postanowił złożyć zeznania (wyr. SN z 13 VI 1979 r., II KR 147/79, nie publ.).

Jaki jest zakres odmowy zeznań?

Odmowa zeznań dotyczy całości zeznań, co oznacza, że osoba najbliższa w ogóle nie występuje w sprawie w charakterze świadka ale trzeba pamiętać o tym, że w przypadku gdy świadek odmówił zeznań na podstawie art. 182 § 1, nie ma przeszkód, by na okoliczności, o których miał zeznawać, przesłuchać innych świadków, którzy je znają od tej osoby. (SN z 10 III 1971 r., IV KR 16/71, OSNKW 1971, nr 9, poz. 131).

Osoba najbliższa nie ma obowiązku uzasadniać swego stanowiska tzn. dlaczego odmawia składania zeznań, a sąd nie ma prawa ustalać lub oceniać motywów takiej decyzji świadka (SN I KR 329/80, OSNKW 1981, nr 6, poz. 37).

Kto może odmówić składania zeznań?

Prawo odmowy składania zeznań przysługuje ściśle określonym podmiotom. Podstawę prawną stanowi art. 182 § 1 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.), który w kwestii definicji odsyła bezpośrednio do art. 115 § 11 Kodeksu karnego (k.k.).

Do kręgu osób najbliższych należą:

  • małżonek (także po ustaniu małżeństwa),
  • wstępni (np. rodzice, dziadkowie, pradziadkowie),
  • zstępni (np. dzieci, wnuki, prawnuki),
  • rodzeństwo,
  • powinowaci w tej samej linii lub stopniu (np. teściowie, szwagier, synowa),
  • pasierb,
  • osoba przysposobiona (oraz jej małżonek) i przysposabiająca,
  • osoba pozostająca z oskarżonym we wspólnym pożyciu (konkubinat / partnerstwo).

O skorzystaniu z tego uprawnienia decyduje wyłącznie formalny lub faktyczny status prawny wobec oskarżonego, a nie sama więź emocjonalna. Co istotne – prawo do odmowy zeznań trwa również po ustaniu małżeństwa lub przysposobienia.

Odmowa składania zeznań a odmowa odpowiedzi na pytania – kluczowe różnice

W praktyce procesowej należy precyzyjnie rozróżniać dwie odrębne instytucje prawne: prawo odmowy składania zeznań (art. 182 k.p.k.) oraz prawo odmowy odpowiedzi na konkretne pytanie (art. 183 k.p.k.).

Cecha Odmowa składania zeznań (art. 182 k.p.k.) Odmowa odpowiedzi na pytanie (art. 183 k.p.k.)
Podmiot uprawniony Wyłącznie osoba najbliższa dla oskarżonego Każdy świadek przesłuchiwany w sprawie
Zakres zwolnienia Całkowite zwolnienie z roli źródła dowodowego Zwolnienie z odpowiedzi na konkretne pytanie
Przesłanka Więź rodzinna lub wspólne pożycie z oskarżonym Narażenie siebie lub osoby najbliższej na odpowiedzialność za przestępstwo
Skutek dla protokołów Pełny zakaz dowodowy wcześniejszych zeznań Wyłączenie odpowiedzi na dane pytanie z materiału dowodowego

Przed przystąpieniem do przesłuchania organ procesowy (policja, prokurator, sąd) ma bezwzględny obowiązek pouczyć świadka o przysługujących mu prawach. Zgłoszenie odmowy składania zeznań w całości powoduje, że osoba ta w ogóle nie sklada relacji procesowej.

Moment złożenia oświadczenia a zakaz dowodowy

Prawo odmowy składania zeznań wywołuje zamierzony skutek procesowy tylko wtedy, gdy oświadczenie zostanie złożone w odpowiednim czasie. Zgodnie z art. 182 § 3 k.p.k., świadek może złożyć oświadczenie o odmowie najpóźniej przed rozpoczęciem pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym.

Bezwzględny zakaz dowodowy

Jeżeli osoba najbliższa skutecznie skorzysta z prawa do odmowy zeznań przed sądem, w procesie materializuje się bezwzględny zakaz dowodowy:

Ważne: Protokół poprzednio złożonego zeznania przez tego świadka (np. w postępowaniu przygotowawczym na Policji lub w prokuraturze) nie może służyć za dowód ani być odtworzony (art. 186 § 1 k.p.k.).

Oznacza to, że wcześniejsze depozycje procesowe świadka ulegają całkowitemu wyeliminowaniu z materiału dowodowego. Sąd, wydając wyrok, nie może w żadnym zakresie opierać się na zeznaniach złożonych wcześniej przez osobę najbliższą, która skorzystała z art. 182 k.p.k.

Skutki procesowe odmowy składania zeznań dla toku postępowania

Gdy świadek składa oświadczenie o odmowie zeznań na podstawie art. 182 k.p.k., sąd lub prokurator przyjmuje je bez uzależniania jego skuteczności od oceny motywów. Osoba najbliższa nie musi w żaden sposób uzasadniać swojej decyzji.

Odmowa składania zeznań przez osobę najbliższą chroni relacje rodzinne, jednak nie paraliżuje samego postępowania karnego. Sąd oraz organy ścigania mogą ustalać stan faktyczny za pomocą innych środków dowodowych – m.in. zeznań innych świadków, opinii biegłych, nagrań z monitoringu czy dokumentów.

Świadek, który skorzystał z prawa do odmowy zeznań, może w późniejszym etapie postępowania zmienić zdanie i zdecydować się na złożenie zeznań. Wówczas jego relacja zostaje odebrana na zasadach ogólnych.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Tak. O ile świadek mieści się w katalogu osób najbliższych z art. 115 § 11 k.k., przysługuje mu bezwzględne prawo do odmowy zeznań na każdym etapie sprawy, najpóźniej do momentu rozpoczęcia pierwszych zeznań przed sądem.

Samo narzeczeństwo nie tworzy stosunku prawno-rodzinnego. Jeżeli jednak narzeczeni zamieszkują razem i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe (pozostają we wspólnym pożyciu), narzeczonej przysługuje prawo odmowy zeznań na podstawie art. 182 § 1 k.p.k.

Oświadczenie należy złożyć najpóźniej przed rozpoczęciem pierwszego przesłuchania na rozprawie głównej przed sądem pierwszej instancji.

Nie. Jeżeli świadek przed sądem skutecznie skorzysta z prawa do odmowy składania zeznań, jego wcześniejsze zeznania ze śledztwa lub dochodzenia nie mogą być odczytane ani ujawnione w żaden inny sposób.

Tak. Skorzystanie z prawa do odmowy nie oznacza trwałego zamknięcia drogi do złożenia zeznań. Świadek może w dalszym toku procesu złożyć wniosek o przesłuchanie go i złożyć relację przed sądem.

Blog, Prawo karne

Tagi: , ,

Adwokat Krzysztof Żelechowski

Adwokat Krzysztof Żelechowski jest prawnikiem Absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Pracę magisterską obronił w Katedrze Prawa Karnego. Aplikację adwokacką odbył przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Łodzi. Wpisany na listę adwokatów prowadzoną przez Izbę Adwokacką.

Biegle włada językiem angielskim. Specjalizuje się w procesach sądowych, nigdy nie odmawia pomocy tym, którzy jej potrzebują.

Zapraszam do komentowania i dyskusji.