Pozew o rozwód z orzeczeniem o winie

Pozew o rozwód z orzeczeniem o winie

Sąd orzekając o rozwiązaniu związku małżeńskiego, zgodnie z art. 57 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma obowiązek orzec czy i który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego.

Warto w tym miejscu podkreślić, że na związek małżeński składają się trzy więzi – duchowa, fizyczna i gospodarcza. Aby orzec rozwód musi dojść do rozpadu wszystkich trzech więzi, a co więcej rozkład ten musi być trwały. Orzeczenie o winie może wskazywać, że to określone działania, a nawet zaniechanie któregoś z małżonków doprowadziło do rozpadu małżeństwa. Winę za rozkład pożycia małżeńskiego można ponosić doprowadzając do zerwania w/w więzi. Do takiego stanu może doprowadzić zdrada, długotrwała separacja, nieuzasadniony brak współżycia. Co więcej Sąd może orzec, że przyczynienie się do utrwalenia jakiegoś stanu może stanowić winę za rozkład pożycia.

Zgodnie z orzecznictwem „Nie każde naruszenie obowiązków małżeńskich stanowić będzie o winie danego małżonka, lecz tylko to, które miało wpływ na spowodowanie (bądź utrwalenie ) rozkładu pożycia małżeńskiego”. (tu: wyrok Sądu apelacyjnego w Katowicach, z dnia 12.03.2010 r., I ACa 35/10 , LEX nr 1120365) . Wskazuje to więc, że nie tylko małżonkowi, którego zachowanie miało bezpośredni wpływ na rozkład pożycia małżeńskiego można przypisać winę ale także temu, który rozkład ten utrwalał.

„Kodeksowi rodzinnemu i opiekuńczemu w kontekście rozkładu życia małżeńskiego nie jest znane pojęcie winy większej lub mniejszej, dla jej przypisania bowiem wystarczy każde zachowanie strony, które zasługuje na negatywną ocenę i które w jakimkolwiek stopniu przyczyniło się do rozkładu pożycia małżeńskiego.” (tu: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 marca 2010r., I ACa 46/10)

Powyższe wskazuje, że Sąd może przypisać winę za rozkład pożycia obojgu małżonkom, pomimo tego że doszło np. do zdrady. Jeżeli strona zdradzona nie wykaże, że z tej właśnie przyczyny zerwane zostały wszelkie więzi, a doszło do zaakceptowania określonego stanu, strona zdradzona nie komunikowała swoich potrzeb i problemów, to Sąd może uznać, że przyczyniła się do utrwalenia rozkładu pożycia, a co za tym idzie również jest winna rozpadowi małżeństwa.

Strona składająca pozew może wnieść o orzeczenie wyłącznej winy drugiego małżonka. Taki wniosek powinien być dobrze uargumentowany i poparty odpowiednimi dowodami.
W zależności od sytuacji mogą to być wiadomości, zdjęcia, nagrania, notatki policyjne, zeznania świadków.

Jeżeli Sąd obciąży jedną ze stron wyłączną winą za rozkład pożycia małżeńskiego, druga „niewinna” strona będzie mogła domagać się alimentów, po tym jak udowodni, że w wyniku rozwodu znacząco zmieniła się na niekorzyść jej sytuacja materialna.

Blog, Prawo rodzinne

    Dodaj komentarz

    Zapraszam do komentowania i dyskusji.